ΔΑΚ ΕΛΤΑ: Με ξεκάθαρες θέσεις απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις του Ταχυδρομείου

kriti2

Ομιλία του Προέδρου της ΔΑΚ ΕΛΤΑ Γιάννη Οικονόμου στο 34ο Εκλογοαπολογιστικό συνέδριο της ΠΟΣΤ που διεξήχθη στις 9-10 & 11 Νοεμβρίου 2017. 

   Καλησπέρα σας, συνάδελφοι και συναδέλφισσες. Καλώς ήρθατε απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδος. Εγώ κατάλαβα αλλά μπερδεύτηκα. Μπερδεύτηκα γιατί θεωρώ ότι ένα από τα επιτεύγματα της Αριστεράς είναι η προπαγάνδα. Αλλά δεν περίμενα να είναι τόσο ισχυρή αυτή την περίοδο ώστε να επηρεάσει τόσο πολύ και τον κεντρώο χώρο.

Υπ’ αυτή την έννοια, λοιπόν, η τοποθέτησή μου θα είναι αλλιώς. Έτσι όπως τα βλέπουμε. Και θα τα καταγράψουμε έτσι όπως τα βλέπουμε διότι είμαστε μακριά από τα κόμματα. Άρα, λοιπόν, εάν και εφόσον υπάρχει διάθεση σύνθεσης απόψεων για ένα ψήφισμα το οποίο θα έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά της επόμενης μέρας, τότε θα πρέπει να γίνουν πολλές, πολλές αλλαγές και υποχωρήσεις από τις πλευρές που εκπροσωπούν τα κόμματα.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, το 34ο Εκλογικό, Απολογιστικό, Πανελλαδικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη περίοδο, κρίσιμη και ως προς τον απολογισμό των όσων έχουν γίνει μέχρι στιγμής αλλά κυρίως και στην αποδοχή ευθυνών για τα αντεργατικά λάθη που έγιναν το τελευταίο διάστημα, όπως για παράδειγμα το άδικο και περιττό τσεκούρεμα του μισθού μας, για πέμπτη θυμίζω φορά. Και δεν ξέρω αν είναι 35 ή 45. Στην αριθμητική λέει 10 και 8 το 10 και το 11 μας κάνει 18. Και 7 το τελευταίο μας κάνει 25. Προσθέστε, λοιπόν, δώρα και χρονοεπίδομα για να δούμε αν είμαστε κάτω ή πάνω από τον πήχη του 35%.

Κρίσιμη όμως η περίοδος και ως προς τα όσα έρχονται, για όσα οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι, να έχουμε συγκεκριμένες ξεκάθαρες θέσεις απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε. Διότι βρισκόμαστε σε μια σημαντική καμπή για το Ταχυδρομείο, μια καμπή όπου και η ιδιωτικοποίηση κρέμεται πάνω από το κεφάλι μας αλλά και η βιωσιμότητα δεν έχει διασφαλιστεί. Το αντίθετο μάλιστα.

Αυτός είναι ένας επικίνδυνος συνδυασμός, είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ θα έλεγα που έχει δημιουργήσει αυτή η Κυβέρνηση με αυτή τη Διοίκηση. Διότι η Κυβέρνηση της τάχα Αριστεράς όχι μόνο εφαρμόζει τις μνημονιακές πολιτικές, που έλεγε ότι θα τις καταργούσε, αλλά μας έχει κάνει φέουδο για τα επόμενα 100 χρόνια. Όχι μόνο δεν επέστρεψε τους μισθούς και τις συντάξεις αλλά συνέχισε να τους μειώνει, διευρύνοντας τη φτωχοποίηση των Ελλήνων. Όχι μόνο δεν περιόρισε τη φορολογία αλλά συνέχισε να την αυξάνει. Όχι μόνο δεν απέτρεψε τις αποκρατικοποιήσεις αλλά έκανε το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα για έναν αιώνα.

Δύο κυβερνητικά χρόνια με αλλεπάλληλους καταστροφικούς πειραματισμούς για την ελληνική κοινωνία. Αποτέλεσμα όλων αυτών των αριστερών ιδεοληψιών είναι η δημιουργία ενός ισοπεδωτικού μωσαϊκού σε όλους τους τομείς του κοινωνικού ιστού. Επίτευγμά τους; Η αποσάθρωση της κοινωνίας.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, η κοινωνία λιποθυμά αυτή την περίοδο. Το σημερινό κυβερνητικό κράμα αποδείχθηκε η επιτομή του λαϊκισμού. Αποδείχθηκε το συνώνυμο του ψέματος και της εξαπάτησης των πολιτών, της συνεχιζόμενης υποκρισίας. Αυτή δυστυχώς είναι η αλήθεια. Μια Κυβέρνηση αμετανόητη και επικίνδυνη.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, το σύνδρομο «ΣΥΡΙΖΑ», δυστυχώς, εφαρμόζεται και στα Ελληνικά Ταχυδρομεία. Το διαπιστώνουμε καθημερινά όλοι μας. Το ζούμε στο πετσί μας. Βιώνουμε καθημερινά τι σημαίνει εξαπάτηση των εργαζομένων, τι σημαίνουν τα ψέματα μιας Διοίκησης που το μόνο που καταφέρνει είναι να περνά κάτω από τον πήχη κάθε προσδοκίας.

Και θα μου επιτρέψετε να μπω σε μερικά επιμέρους ζητήματα, που όμως συνθέτουν τη μεγάλη εικόνα.

Ιστορικά, για πρώτη φορά η Εκτελεστική Εξουσία παρεμβαίνει βίαια στη λειτουργία μιας ιστορικής ΔΕΚΟ, επιβάλλοντας υπογραφή Κοινής Συμφωνίας – Πλαίσιο, χρησιμοποιώντας τη μέγγενη της εξουσίας, ασκώντας επί της ουσίας βία, με τον περιορισμό των προσλήψεων, με τη μη καταβολή των οφειλόμενων που προέρχονται από το Δημόσιο αλλά και από τις Καθολικές Υπηρεσίες, κυρίως όμως με μοναδικό στόχο τη συρρίκνωση του Ταχυδρομείου και του εισοδήματός μας.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων πράξεων νομοθετικού περιεχομένου που στρέφονται φυσικά ενάντια στην αναπτυξιακή πορεία του ΕΛΤΑ;

Πρώτον, η ψήφιση του Νόμου που δικαιώνει την απαίτηση των Εταιρειών Κινητής Τηλεφωνίας για υποχρεωτική αντικατάσταση των λογαριασμών, των κλασσικών δηλαδή φακέλων, με ηλεκτρονικούς. Οι Εταιρείες το πάλευαν πάρα πολλά χρόνια. Το κέρδισαν όμως με μία κατ’ ευφημισμό αριστερή Κυβέρνηση. Αυτό δεν αποτελεί μείωση των εσόδων; Αυτό δεν αντιβαίνει στα συμφέροντα του ΕΛΤΑ;

Δεύτερον, η εκχώρηση της χρήσης των Ταχυδρομικών Κωδίκων, με την πρόσφατη ψήφιση σχετικού Νόμου. Ένα και μοναδικό περιουσιακό στοιχείο είχε μείνει στα ΕΛΤΑ, πέρα από τα ακίνητα. Δεν πέρασε στη δικαιοδοσία του αρμόδιου Υπουργείου; Τι σημαίνει αυτό; Αυτό είναι εχθρική ή φιλική πράξη υπέρ του ΕΛΤΑ ή κατά; Γιατί σας υπενθυμίζω ότι τα Ελληνικά Ταχυδρομεία είναι συνυφασμένα με τον Ταχυδρομικό Κώδικα. Άρα, λοιπόν, το αρμόδιο Υπουργείο έχει πλέον τη δυνατότητα να δίνει τους Ταχυδρομικούς Κώδικες στις Εταιρείες που αναπτύσσονται στην ταχυδρομική εγχώρια αγορά γενικού καθήκοντος.

Άλλο, πολύ βασικό πρόβλημα είναι η διαχείριση του προσωπικού. Στις εξετάσεις αναξιοκρατίας στη σημερινή Διοίκηση θα έπαιρνε άριστα. Διότι αυτό που είδαμε στις κρίσεις των Διευθυντών με τις μεταθέσεις και κυρίως τις μετακινήσεις της ευνοιοκρατίας, θυμίζουν τον παλιό δικομματισμό στα χειρότερά του. Δύο σε ένα. Αντί να πηγαίνουμε μπροστά, πάμε πίσω. Αντί να διασφαλίζουμε σύγχρονες αρχές Διοίκησης και αξιοκρατίας, βυθιζόμαστε στα συστήματα των ημετέρων. Και οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό ήταν μια απογοήτευση και σε προσωπικό επίπεδο, καθώς ήλπιζα σε ένα νέο ήθος. Μόνο που αυτό αποδείχθηκε χειρότερο και από το παλιό.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, σε μια εποχή που τα Ελληνικά Ταχυδρομεία χρειάζεται να κάνουν συσπείρωση των δυνάμεων και αξιοποίηση του καλύτερου και πιο δημιουργικού δυναμικού τους, βυθίζονται στις πιο απαξιωμένες λογικές του χθες. Και αυτό λειτουργεί διαλυτικά. Ρίχνει το ηθικό. Δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία του Οργανισμού.

Το ζήτημα της ενέργειας. Ακούσαμε πολλά και από το Management, που δεν ξέρω αν  είναι και υποψήφιος σε κάποιο ψηφοδέλτιο στο πέρας της διαδικασίας, σύμφωνα με την τοποθέτησή του αλλά και από άλλους κυβερνητικούς συνδικαλιστές. Ακούσαμε για το περιβόητο ζήτημα της ενέργειας. Αυτό είναι το μεγαλύτερο Βατερλό αυτής της Διοίκησης.

Μετά βαϊων και κλάδων σε συνεντεύξεις παρουσιάζουμε ότι δήθεν έχουμε 70 εκατομμύρια έσοδα αυτή την τριετία. Όμως όλοι ξέρουμε σ’ αυτή την αίθουσα ότι αυτή η προσδοκία είναι ένα όνειρο θερινής νυχτός, ενώ βρισκόμαστε στις αρχές του χειμώνα. Διότι τα λάθη έγιναν από την αρχή. Συνεχίζουν χωρίς να υπάρχει καμία αναγνώριση του προβλήματος, χωρίς να υπάρχει καμία νέα στρατηγική για να ξεπεραστεί αυτό το αδιέξοδο, να ανατραπεί η εικόνα δηλαδή του τελευταίου που έχουν σήμερα τα Ελληνικά Ταχυδρομεία στο κομμάτι της ενέργειας. Τελευταίου και καταϊδρωμένου.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αυτή δεν είναι μια εικόνα που αξίζει στη μεγάλη ιστορία των ΕΛΤΑ. Δεν είναι μια εικόνα που αξίζει σε έναν από τους μεγαλύτερους δημόσιους Οργανισμούς του τόπου. Δεν είναι η εικόνα που αξίζει και σε μας, τους εργαζόμενους, που αποτελούμε την ψυχή και την καρδιά των Ελληνικών Ταχυδρομείων.

Γι’ αυτό και η σημερινή Διοίκηση θα έπρεπε να ντρέπεται για την αποτυχία του ζητήματος της ενέργειας, για το ότι είναι διαρκώς κατώτερη των περιστάσεων. Αποδεικνύει, δυστυχώς, ότι έχει και άλλο δρόμο ο κατήφορος που μας έχει οδηγήσει.        Και, βεβαίως, η αποτυχία στην ενέργεια έρχεται να αναδείξει το μεγάλο ζήτημα των νέων προϊόντων. Αλήθεια, τι έγινε με τους Κινέζους; Θα μας περιμένουν ακόμη ή έχουν στραφεί αλλού; Ο καιρός περνά. Ο ανταγωνισμός ενισχύεται συνεχώς. Αλλά τα ΕΛΤΑ συνεχίζουν να πηγαίνουν με τον αραμπά. Να στηρίζονται δηλαδή αποκλειστικά και μόνο στο φιλότιμο και την υπερπροσπάθεια των εργαζομένων, χωρίς εφόδια, χωρίς υποστήριξη. Πού είναι το στρατηγικό σχέδιο; Πού είναι η προοπτική; Πού είναι η λύση στα προβλήματα;

Θα μας πει κάποιος, επιτέλους, πόσα είναι τα καθαρά έσοδα που εισπράχθηκαν από αυτό το πολυδιαφημιζόμενο action plan που ψηφίσατε και συνεχίζετε εμμονικά να στηρίζετε;

Όλα αυτά, δυστυχώς, είναι χαμένα μέσα στη μετάφραση μεταξύ αριστερής ιδεοληψίας και πλήρους διαχειριστικής ανικανότητας.

Γιατί αποκρύπτονται τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη όπως αποτυπώνονται μέσα από τις οικονομικές καταστάσεις του 9μήνου του 2017; Δεν πρέπει να μάθουμε, επιτέλους, αν αποτελεί επιχειρησιακή απόφαση ή λάθος η απώλεια δεκάδων εκατομμυρίων εσόδων; Πέρα από τη μισθολογική μείωση, πόσα άλλα νέα έσοδα έφεραν το 18μηνο; Την ώρα που σε όλη την Ευρώπη τα Ταχυδρομεία εξελίσσονται, εκσυγχρονίζονται, προσφέρουν νέα προϊόντα, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, δυστυχώς, δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά ούτε καν τα μικροδέματα. Αυτό κι αν είναι ντροπή!

Και δεν θέλω να πω πολλά πράγματα γιατί τις τελευταίες μέρες γίνεται ένας χαμός. Σήμερα όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν σηκώσει πάρα πολύ το θέμα με φωτογραφίες ντροπιαστικές, με ανθρώπους οι οποίοι έχουν άμεση σχέση μέσα από την παραγγελία και διαπιστώνεται ότι έχουν τεράστια καθυστέρηση και μέσα από την καθυστέρηση χάνονται και πελάτες, χάνονται και προϊόντα και γενικότερα επικρατεί ένας πανικός πάρα πολλούς μήνες, που αυτό μόνο ντροπή μπορεί να δημιουργήσει και όχι χαρά σ’ αυτή την επιχείρηση.

Χάνουμε τη μία μάχη μετά την άλλη με τον ανταγωνισμό. Και, παράλληλα, κλείνουμε το ένα Κατάστημα μετά το άλλο. Αλήθεια, πότε θα σταματήσει αυτό; Και πόσο κοστίζει αυτή η πρακτική; Και δεν συζητώ για τους μεγάλους πελάτες. Εκεί αν υφιστάμεθα συνεχείς ήττες! Αδιανόητα πράγματα. Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, με το δίκτυο που έχουμε, να χάνουμε τους διαγωνισμούς τον ένα μετά τον άλλον. Και μετά να ψάχνουμε να δούμε τίνος η ανικανότητα ήταν αυτή που επηρέασε περισσότερο ή λιγότερο το αποτέλεσμα. Βλέπε διαβατήρια.

Η Διοίκηση κάνει πλέον συλλογή από χαμένες ευκαιρίες. Χαμένες ευκαιρίες που εμείς οι εργαζόμενοι τις πληρώνουμε. Και τις πληρώνουμε ακριβά, όπως αποδείχθηκε και με τις πρόσφατες περικοπές στους μισθούς μας. Και γι’ αυτό το ζήτημα είναι ένα ξεχωριστό, μοναδικό κεφάλαιο από μόνο του. Το κόκκινο τσεκούρι στους μισθούς μας, το εσωτερικό μνημόνιο της Αριστεράς.

Ίσως κάποιοι σας πουν ή σας είπαν σήμερα ότι οι περικοπές ήταν μονόδρομος. Θα σας πουν ή σας είπαν ότι ήταν υπευθυνότητα ή η μικρότερη δυνατή θυσία, μια ρεαλιστική επιλογή για να σωθεί ο Οργανισμός. Θα προσπαθήσουν ή προσπάθησαν να κρύψουν τις ευθύνες τους. Θα προσπαθήσουν να σας πουν ότι όλοι μαζί αποφασίζουμε. Μόνο που αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα. Ένα προς ένα.

Το ξέρουμε και το ξέρετε. Η ΔΑΚ όχι μόνο δεν ψήφισε τις μειώσεις αλλά είχε εγκαίρως και συντεταγμένα παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις για να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του Οργανισμού, να μειωθεί το λειτουργικό κόστος, χωρίς όμως να πληγούν οι εργαζόμενοι. Και συγκεκριμένα, καταθέσαμε προτάσεις όπως εθελουσία έξοδος σε βάθος ενός έτους για 1.000 εργαζόμενους που θα έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα, με παράλληλη πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ 1.500 νέων εργαζομένων, δίνοντας φυσικά ένα κίνητρο 10.000 ευρώ, επιπλέον της αποζημίωσης, χρήματα τα οποία θα μπορούσαμε να τα διασφαλίσουμε άτοκα από τον άλλο μέτοχό μας, την EUROBANK.

Σημειώνεται πως το συνολικό κόστος των εργαζομένων που βρίσκονται στην προαναφερόμενη κατηγορία είναι περίπου 3.450 ευρώ το μήνα, ενώ των νεοπροσλαμβανόμενων κάτω από 1.000 ευρώ το μήνα.

Η εθελουσία θα οδηγούσε σε μία γενναία ανανέωση του προσωπικού, κυρίως στην παραγωγή, που σήμερα έχει μέσο όρο τα 55 χρόνια. Θα οδηγούσε όμως και στην εξοικονόμηση περίπου 2.500 ευρώ το μήνα ανά εργαζόμενο. Από το ποσό που περισσεύει μπορούσε να καλυφθεί το κόστος των 1.500 νεοπροσλαμβανόμενων αλλά και να έχουμε συνολικό όφελος από τη μείωση του μισθολογικού κόστους. Θα αποτελούσε δηλαδή μια μεγάλη τομή βιωσιμότητας για τα Ελληνικά Ταχυδρομεία,  με ωφελήματα που θα ενίσχυαν τη λειτουργικότητα του Οργανισμού.

Επίσης, προτείναμε την ενσωμάτωση των Ταχυμεταφορών. Και άλλες παρατάξεις την πρότειναν. Πολλά χρόνια τώρα. Και κινηματικά στη μητρική εταιρεία. Οι δαπάνες θα περιοριστούν σημαντικά. Δεν θα υπάρχει εκεί Διοικητικό Συμβούλιο. Μπορούσε να γίνει με ένα Γενικό Διευθυντή. Αλλά από την ενσωμάτωση προκύπτουν και σημαντικές οικονομίες κλίμακας σε δαπάνες και προμήθειες, που θα είναι κοινές.

Αλλά, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, οι Ταχυμεταφορές είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Το είπε και ο Σύμβουλος σήμερα των Ταχυμεταφορών. Είναι ξεχωριστό κεφάλαιο, όμως, με μεγάλες αμαρτίες, με το πάρτυ που γίνεται εκεί, με την κακοδιαχείριση, την ανοργανωσιά, τις αλληλοαναιρούμενες αποφάσεις, τον ανύπαρκτο σχεδιασμό και την κομματοκρατία. Το είπε ο Πρόεδρος της ΠΟΣΤ. Ξέχασε να πει μία λέξη όμως. Προέρχονται και αυτοί από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν το έκανε μόνο ο Βάλιας αυτό. Το κάνουν και αυτοί σήμερα, με ένα στόχο που είναι ο Δήμος Πεντέλης.

Επίσης, προτείναμε προσαρμογή των ασφαλιστικών εισφορών στα επίπεδα ΕΦΚΑ, δηλαδή από το 25% στο 20. Και από τώρα, όχι από το 2021 που προβλέπει ο Νόμος. Με αυτό το μέτρο θα μειωθεί κατά 5% το κόστος, με άμεση απόδοση. Σημειώνεται ότι το ποσοστό των εργαζομένων θα παραχωρηθεί άμεσα υπέρ του ΕΛΤΑ.

Επίσης προτείναμε συγχώνευση Διευθύνσεων και των Τομέων αυτών, για τη δημιουργία μιας ευέλικτης, αποτελεσματικής διοικητικής πυραμίδας που θα αντιστοιχεί στους 6.100 εργαζόμενους και στο σημερινό δίκτυο, όχι στους 11.400 του 2008 και του δικτύου του τότε.

Και, παράλληλα, προτείναμε μειώσεις άλλων δαπανών, όπως υπηρεσιακά αυτοκίνητα, κινητά, συντήρηση, πρόσθετες αμοιβές, νυχτερινή μετακίνηση, ελαχιστοποίηση νυχτερινής απασχόλησης και μεταφορά της λειτουργίας των Επιτροπών μέσα στο ωράριο. Αλήθεια, πόσες σήμερα είναι οι πρόσθετες αμοιβές εκτός παραγωγής και πού κατανέμονται;

Άλλη πρόταση: η αξιοποίηση της περιουσίας των ΕΛΤΑ, η επαναδιαπραγμάτευση των μισθωμάτων, μάλιστα σε ένα περιβάλλον που έχει δυνατότητα περαιτέρω περιορισμών. Και, επίσης, η παράλληλη επανεκκίνηση του project των μικροδεμάτων αλλά σε λειτουργική βάση και όχι σε απελπιστική.

Αυτές ήταν ανάμεσα στις προτάσεις που κατατέθηκαν αλλά δεν λήφθηκαν υπόψη. Μάλιστα δεν επιχειρήθηκε καν να προβληθούν ως διαπραγματευτικό όπλο απέναντι στις μειώσεις. Έτσι εμφανιστήκαμε οι εργαζόμενοι να αποδεχόμαστε τις μειώσεις χωρίς αντιπροτάσεις και ουσιαστικά αδιαμαρτύρητα.  Αυτό όμως ξέρουμε όλοι ότι δεν ήταν αλήθεια.

Η στάση της ΔΑΚ είναι πάντα συγκροτημένη, τεκμηριωμένη και ουσιαστική, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν λύσεις για να μη ματώσουν κι άλλο οι εργαζόμενοι αλλά να υπάρξει όφελος για τα Ελληνικά Ταχυδρομεία.

Κάποιοι θέλουν να βαφτίσουν το ψάρι κρέας. Προσπαθούν να πείσουν ότι δεν υπέγραψαν ακριβώς περικοπές στους μισθούς των εργαζομένων αλλά σχεδόν περικοπές. Προσπαθούν να θολώσουν τα νερά. Κρύβονται πίσω από τις ανακρίβειες για να σκεπάσουν τις ευθύνες απέναντι στους εργαζομένους, τα συμφέροντα των οποίων εκπροσωπούν.

Αλλά η αλήθεια είναι μία. Η μείωση των μισθών έχει υπογραφές. Διευκρινίζω για πολλοστή φορά, διότι ακούγεται και σ’ αυτό το ξενοδοχείο θα έλεγα, όχι μόνο σ’ αυτό το χώρο, επειδή οι συνάδελφοι δεν είναι αφελείς, είναι σαφές ότι άλλο πράγμα η καταψήφιση της συμφωνίας που περιλαμβάνει περικοπές και αύξηση του ωραρίου και άλλο η εξουσιοδότηση για να συνεδριάσει η Εκτελεστική Επιτροπή και όχι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΣΤ, ως πιο ολιγομελές σχήμα, για να λάβει αποφάσεις.

Από μας δεν εκχωρήθηκε καμία εξουσιοδότηση για μειώσεις. Αυτό είναι ένα φανταστικό κατασκεύασμα όσων δεν θέλουν να αναλάβουν την ευθύνη.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είναι όλα ένα. Δίνουμε τον αγώνα καθημερινά. Δώσαμε τον αγώνα και για τις κανονικές άδειες. Και, δυστυχώς, λείπει το Management και οι Γενικοί Διευθυντές για να πούμε δύο κουβέντες σε ό,τι έχει να κάνει και την τελευταία απόφαση της πρόσθετης αποζημίωσης των αδειών που δεν χορηγήθηκαν. Δεν είμαστε εμμονικοί. Δεν θέλουμε υπερωρίες. Δεν θέλουμε αποζημιώσεις. Θέλουμε όλες οι οργανικές θέσεις να καλύπτονται από προσωπικό και όχι φυσικά από προσωπικό έργου και θέλουμε οι καλοκαιρινές άδειες να χορηγούνται με αντικατάσταση, όπως προβλέπεται.

Όσο, λοιπόν, δεν γίνεται αυτό, θα ψάχνουμε τρόπους για τους οποίους κάποιοι μας θεωρούν ρομαντικούς. Γι’ αυτό και πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα. Και ας έχουμε πολλούς απέναντι. Και ας μας έλεγαν ρομαντικούς, η εξέλιξη μας δικαίωσε. Απέδειξε ότι αυτές οι ρεαλιστικές διεκδικήσεις μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα. Φυσικά με ένα απαραίτητο μείγμα ενεργειών, πιο δυναμικών και παρεμβατικών, με απεργίες όταν χρειάζεται –και σ’ αυτό πρωταγωνιστήσαμε- αλλά και με συντονισμένη άσκηση πίεσης πολλά μπορούμε να κερδίσουμε μέσα και έξω από τον Οργανισμό.   Και σ’ αυτό ήμασταν πάντα μπροστάρηδες, με δημόσια παρέμβαση και λόγο που περνάει στην κοινωνία. Το αποδείξαμε σε συντονισμένες επικοινωνιακές καμπάνιες που πέρασαν στα Μέσα Ενημέρωσης. Η κοινωνία έμαθε τα αιτήματα, κατάλαβε τις αγωνίες. Δεν αφήσαμε τη Διοίκηση να ισοπεδώνει τους εργαζόμενους με την ακριβοπληρωμένη προπαγάνδα της. Και το πετύχαμε αυτό χωρίς μεγάλα μέσα. Αγωνιζόμαστε με τις δικές μας δυνάμεις αλλά και με τη στήριξη των συναδέλφων. Ξεπερνάμε τα εμπόδια που μας βάζουν με όπλο μας το δίκαιο των εργαζομένων.

Είναι χαρακτηριστικό, φίλες και φίλοι, ότι η Διοίκηση, όταν μιλάει για το μέλλον, πρωτίστως, αν όχι αποκλειστικά, αναφέρεται για περικοπές μισθών. Αυτή είναι η αριστερή προσέγγιση. Και σε αυτή τη λογική έχουν συμβάλλει και κάποιοι από την εδώ πλευρά. Έχουμε ρίξει νερό στο μύλο της Διοίκησης, σε μια αντίληψη βαθιά και ουσιαστικά απαξιωτική για τους εργαζόμενους.

Επιβεβαίωση όλων αυτών που ανέφερα πριν είναι για τις τύχες του Οργανισμού και ποιος τις διαχειρίζεται; Είναι η αποτυχημένη και αλαζονική συμπεριφορά της Διοίκησης σήμερα, τις πρωινές ώρες αλλά και τις μεσημεριανές, μέσα από την τοποθέτηση της Προέδρου αλλά και του Διευθύνοντα Συμβούλου.

Έκπληκτοι ακούσαμε σήμερα την ευφάνταστη έκθεση ιδεών που ανέβασε η Πρόεδρος ή και την ομολογία της της πλήρους αποτυχίας των πεπραγμένων όλο αυτό το χρονικό διάστημα που έχουν την ευθύνη.

Αλλά ακούσαμε και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο. Και ειλικρινά διερωτώμαι: Η τοποθέτηση ήταν κρίση ειλικρίνειας ή επίδειξη αλαζονείας; Τι συμπεριφορά ήταν αυτή; Σας υπενθυμίζω τι είπε. Αρχικά μας ειρωνεύτηκε, αποδεικνύοντας σε μας τους εργαζόμενους το διοικητικό μας ρόλο.

Και στο σημείο αυτό σκέφτηκα το εξής: Είπα να τον διακόψω αυθόρμητα και να του ζητήσω να αντιπαρατεθούμε, κάνοντας όμως το εξής: Καταθέτοντας και οι δύο στο Προεδρείο το χαρτάκι της μισθοδοσίας μας.

Στη συνέχεια μας επέπληξε για τη μη μαζική ένταξή μας στα Προγράμματα Ενέργειας του Οργανισμού. Και πάλι διερωτήθηκα από πού απορρέει αυτό, αυτό το περίσσιο διοικητικό θράσος. Μιλώντας ως εκπρόσωπος ή συμπληρώνοντας την πρωινή τοποθέτηση του εκπροσώπου του Υπουργού, που κινήθηκε κι αυτός σε μια ιδεατή για τη χώρα κατάσταση;

Αποκορύφωμα, βέβαια, όλων αυτών των λεγομένων –και γι’ αυτό κάνω κριτική σ’ αυτό- ήταν αυτή η κυνική ομολογία των προθέσεων για την πλήρη κατάργηση των κλάδων. Συμβουλευτικές οι οδηγίες αλλά και ουσιαστικές. Μπορεί να ήταν και «λαγός». Θα τρίζουν τα κόκαλα όλων αυτών που αγωνίστηκαν, των αείμνηστων συνδικαλιστών, για την καθιέρωση του Καθηκοντολογίου. Το είπε ωμά. Θέλει να καταστρατηγήσει τις εργασιακές σχέσεις, αυτές που χτίστηκαν τα τελευταία 100 χρόνια.

Δεν ξέρω αν είναι νεοφιλελεύθερη, αντεργατική, νομοθετική νοοτροπία αυτή. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι το τελευταίο κλείσιμο της ομιλίας του είχε χαρακτηριστικά ιδιωτικής εταιρείας. Είπε, λοιπόν, ότι «αν ήσασταν σε ιδιωτική εταιρεία –και έβαλε στο κάδρο και τις απολύσεις- και δεν είχατε συμβόλαιο κινητής τηλεφωνίας  αν ήταν κινητή ή ενέργειας αν ήταν ενέργεια, θα σας είχαν διώξει».

Τώρα το πώς κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό ή κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν, το αφήνω στην κρίση σας. Εμείς δεν θα επιτρέψουμε άλλο τη στοχοποίηση των εργαζομένων για να μπορούν κάποιοι να παραμένουν στις αναπαυτικές τους καρέκλες στη Διοίκηση.

Και, βεβαίως, θεωρώ ότι υπήρχε και άλλος «λαγός» σήμερα. Διότι διάβασε η Πρόεδρος ένα απόσπασμα από τον Καζαντζάκη για το καλό και το κακό. Δεν ξέρω αν το διάβασε ως παραμύθι. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι τις τελευταίες μέρες ακούγεται όλο και πιο έντονα ότι μάλλον θα πάμε σε ένα κακό και καλό Ταχυδρομείο, κάτι αντίστοιχο που έγινε και στο Ταμιευτήριο. Μήπως ήταν από την αφέλειά της ο προάγγελος αυτών που ετοιμάζουν τις επόμενες μέρες ή το επόμενο διάστημα; Λέω μήπως. Εύχομαι να διαψευστώ.

Εμείς, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δεν θα επιτρέψουμε άλλο τη στοχοποίηση των εργαζομένων για να μπορούν κάποιοι να συνεχίζουν αδιάλλακτα και εμμονικά κάποιες πολιτικές οι οποίες καθορίζονται από την Εκτελεστική Εξουσία. Ως εργαζόμενοι εκφράζουμε την πλήρη αποδοκιμασία μας για το ότι η Διοίκηση επιμένει να ξεφορτωθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα δουλειά από πάνω μας και από τον Οργανισμό.

Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι σήμερα είναι η μέρα της κρίσης, της δικής σας κρίσης για όσα έχουν συμβεί, για όσα θέλουμε να συμβούν από δω και στο εξής. Θέλουμε να συνεχίσουμε στον κατήφορο; Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλη προσπάθεια. Ανοιχτός ο δρόμος. Τις επιλογές του παρελθόντος. Εμείς έχουμε δώσει τις εξετάσεις μας στη συνείδηση των εργαζομένων και τις έχουμε περάσει με επιτυχία. Δεν διεκδικούμε το αλάνθαστο, ούτε τη μοναδική αλήθεια. Ξέρουμε όμως ότι ηθικά είμαστε εντάξει απέναντι στους συναδέλφους. Μπορούμε να κοιτάζουμε στα μάτια με ευθύτητα και εντιμότητα. Ξέρουμε ότι δεν προδώσαμε και δεν θα προδώσουμε την κοινή μας ηθική αντίληψη, ούτε τις δικές σας προσδοκίες. Το ξέρουμε και το ξέρετε και σεις.

Είμαστε έτοιμοι για αγώνες και σύγκρουση με κάθε τι που θέλει τα Ελληνικά Ταχυδρομεία μια ακόμα μικρή και μίζερη ΔΕΚΟ. Είμαστε δυναμικά απέναντι σε μια Διοίκηση που αυθαιρετεί και θεωρεί τους εργαζόμενους πιόνια.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ο αγώνας είναι κοινός. Δεν μπορούν να μας χωρίζουν τα κόμματα, όσο να μας ενώνουν τα προβλήματα και οι δυσκολίες στη δουλειά μας, στην καθημερινότητά μας. Χρειαζόμαστε συντονισμένες διεκδικήσεις. Είναι μια ηθική υποχρέωση απέναντι στη δουλειά μας, στον Οργανισμό μας, στην ιστορία που συνεχίζουμε. Ας αφήσουμε πίσω όσους αρέσκονται στο συμβιβασμό και στις κομματικές γραμμές.

Αποδείξαμε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Είμαστε ένα υγιές κομμάτι στα Ελληνικά Ταχυδρομεία. Ήρθε η ώρα για ένα συνδικαλισμό που διεκδικεί και πετυχαίνει προς όφελος όλων των εργαζομένων, με νέες ιδέες αλλά και με σταθερές αξίες.

Καλή επιτυχία σε όλους. Σας ευχαριστώ πολύ.

(Visited 114 times, 1 visits today)
SHARE THIS

RELATED ARTICLES

TWEETS